26 listopada 2014, imieniny Delfiny, Lechosława, Konrada

Na temat, natemat.com.pl, Piotr Janczarek, Iwona Janczarek
 
Strona główna
Rozrywka i Refleksja
Diety
Podróże
Zdrowie
Dzieci w szkole
Prawo i finanse
Smacznie
Berlin
Konkursy
  Żylaki. Poważna choroba układu krążenia  Odporność, przeziębienia, infekcje wirusowe  radio Bajka  Dziecko  Zatoki. Nowa metoda leczenia  Ból  Ciśnienie krwi  Choroba zwyrodnieniowa stawów  Okulista  Stomatologia  Diabetolog  Przed operacją. Jak się przygotować.  Uzależnienia  Zdrowo i bezpiecznie w podróży  Hemoroidy. Objawy i ich łagodzenie. Leczenie.  Badania - kalendarz badań profilaktycznych  Neurolog  Psychika  Gastrolog  Infekcje intymne  Dermatolog  Karmienie piersią  Laryngolog  Onkolog  Ginekolog i Seksuolog  Ruch, ćwiczenia, sport  Kardiolog
Powiadom znajomego

Wyślij link znajomemu

zamknij

Niepłodność męska

fot. Fotolia 

drukuj artykuł z portalu natemat.com.pl

Przyczyny niepłodności męskiej.
Badania które trzeba wykonać.


Zgodnie z definicją Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), która mówi o tym, że zdrowie to nie tylko brak choroby, ale także stan dobrego samopoczucia fizycznego, psychicznego, społecznego, a nawet duchowego, niepłodność jest chorobą. Dlatego trzeba ją diagnozować i leczyć.

dr Jacek Tulimowskiautor:
dr Jacek Tulimowski, ginekolog

Jeszcze do niedawna o niepłodności męskiej niewiele się mówiło, przyjmując za pewnik, że winę za brak potomstwa w związku ponosi kobieta. Tymczasem niemal w połowie (ponad 40 proc.) przypadków par, które bezskutecznie starają się o dziecko, przyczyną kłopotów jest niepłodność męska. Dlatego właśnie mężczyźni powinni być badani jednocześnie ze swoimi partnerkami. Tym bardziej, że zdiagnozowanie problemów z płodnością u mężczyzny jest nieco łatwiejsze niż u jego partnerki.

Trzeba zdawać sobie sprawę, że kłopoty z poczęciem mogą być pierwszym objawem poważnych schorzeń, takich jak np. cukrzycy, chorób nerek, układu oddechowego czy wątroby. Warto także wiedzieć, że z niepłodnością, w przeciwieństwie do bezpłodności,
czyli nieodwracalnej niezdolność do posiadania potomstwa (dotyka ona 3-8 proc. par) można sobie poradzić. Fachowcy twierdza, że w dzisiejszych czasach niemal każdy mężczyzna może zostać ojcem. Najważniejsze jest znalezienie przyczyn niepłodności. Wśród nich są tak banalne i proste do usunięcia jak noszenie obcisłej bielizny i spodni, co prowadzi do przegrzewania jąder. Ale rozwiązanie nawet najbardziej błahego problemu jest możliwe tylko wówczas, gdy mężczyzna zda sobie sprawę, że on istnieje i zgłosi się na badania.

Wizyta u lekarza

Do specjalisty należy się udać, gdy para po roku regularnego (czyli 2-4 razy w tygodniu) współżycia bez stosowania antykoncepcji nie może doczekać się potomstwa.
Leczeniem niepłodności u mężczyzn zajmuje się androlog, czyli specjalista od schorzeń męskiego układu rozrodczego lub urolog zajmujący się leczeniem chorób układu moczowo-płciowego.
Lekarz, zanim zleci badania, zaczyna od rozmowy z pacjentem. Pyta o tryb życia, pracę, ważne jest np. to, czy mężczyzna często prowadzi samochód na długich trasach. Ważne są informacje na temat samopoczucia, przebytych chorób, także w dzieciństwie (dla płodności groźna jest np. świnka), zażywanych leków.

Przyczyny męskiej niepłodności

1. Wrodzone i nabyte wady narządów płciowych. Mogą to być np.:
– brak jądra,
– wnętrostwo, czyli jądra znajdujące się poza moszną,
– stulejka (zwężenie napletka uniemożliwiające jego zsuwanie poza żołądź, wówczas prawidłowy wytrysk nasienia nie jest możliwy),
– spodziectwo (gdy ujście zewnętrznej cewki moczowej znajduje się na spodniej stronie prącia bądź żołędzi) lub wierzchniactwo (gdy ujście cewki znajduje się na części grzbietowej prącia lub żołędzi),
– żylaki powrózka nasiennego, czyli nieprawidłowe poszerzenie żył splotu wiciowatego, zbierającego krew z jądra. Wpływają na zmniejszenie jakości plemników (mogą być spowodowane przegrzewaniem jąder).
2. Zaburzenia hormonalne
Niedobory męskich hormonów płciowych powodują azoospermię, czyli całkowity brak plemników w wytrysku lub oligospermię, gdy plemników w nasieniu jest zbyt mało (20 mln/ml).
3. Infekcje uszkadzające jądra (wirusowe, grzybicze, bakteryjne)
4. Schorzenia autoimmunizacyjne. Dochodzi do nich, gdy przeciwciała układu odpornościowego atakują własne komórki ciała (w wypadku niepłodności męskiej są to plemniki), biorąc je za intruzów. Przeciwciała powodują aglutynację (zlepianie się) plemników, przez co nie są one zdolne do ruchu i przebicia się przez śluz szyjkowy.

5. Skutki uboczne operacji urologicznych, niektórych schorzeń (np. stwardnienia rozsianego) lub stosowania leków uspokajających. Wówczas nasienie w ogóle nie trafia tam, gdzie powinno, a np. do pęcherza moczowego. Mężczyzna może być również niepłodny w efekcie operacji raka jądra i następującej chemioterapii. W takim wypadku zaleca się przed podjęciem terapii oddanie spermy do banku nasienia. Można je wykorzystać w dowolnej chwili, aby mężczyzna mógł zostać ojcem.
6. Stosowanie leków (np. sterydów anabolicznych), zażywanie narkotyków, palenie papierosów.
7. Choroby - cukrzyca, gruźlica, schorzenia układu krążenia, tarczycy, nadnerczy, przewlekła anemia, urazy rdzenia kręgowego czy pęcherza moczowego.
8. Inne czynniki: otyłość lub zbyt intensywne ćwiczenia, dieta uboga w cynk i selen, silny stres, a także przegrzewanie moszny.
9. Problemy psychologiczno-seksuologiczne: przedwczesny wytrysk, bolesny wzwód, zmniejszony popęd płciowy.

Jakie badania trzeba wykonać

1. Fizykalne – przeprowadza je urolog. Dzięki nim  można rozpoznać takie wady, jak: żylaki powrózka nasiennego, zmiany gruczołu krokowego, wsteczny wytrysk (gdy plemniki są obecne w moczu).

2. Obrazowe – jest to przede wszystkim na USG. Służy do wykrycia nieprawidłowości w przepływie krwi, ujawnia też żylaki powrózka nasiennego. Aby ustalić, w którym miejscu dokładnie znajduje się przeszkoda, stosuje się wazogram. Jest to obraz radiologicznym nasieniowodów, przed jego wykonaniem jest podawany opalizujący płyn (kontrast) do nasieniowodów.

3. Nasienia – analiza obejmuje zarówno cechy fizyczne, jak i ocenę liczby oraz jakości plemników. Oceniane są ruchliwość plemników, a także inne elementy morfotyczne (kształt plemnika i jego części – główki, wstawki i witki) znajdujące się w materiale. Mężczyzna musi dostarczyć nasienie uzyskane podczas masturbacji w domu bądź w gabinecie lekarskim. Przed planowanym badaniem należy powstrzymać się od współżycia na okres 3–5 dni. Niezwykle ważne jest prawidłowe oddanie nasienia, gdyż największe stężenie plemników znajduje się w początkowej porcji wytrysku. Musi ono mieć odpowiednią temperaturę i przebywać w pojemniku nie dłużej niż 30 min po wytrysku.
Każde dobre laboratorium powinno poinformować pacjenta o warunkach przygotowania się do badania oraz o transporcie materiału (jeżeli nie jest pobierany bezpośrednio w miejscu gdzie jest analizowany).

Badanie nasienia powinno być przeprowadzone kilka razy w ciągu kilku miesięcy. Prawidłowe wyniki badania nasienia:

• objętość ejakulatu: 2-5 ml;
• liczba plemników: 20-300 mln/ml;
• odsetek plemników o prawidłowej ruchomości: więcej niż 40%;
• morfologia (budowa) plemników: więcej niż 50% plemników o owalnym kształcie główki: więcej niż 30% form prawidłowych;
• ruch postępowy: więcej niż 50% plemników;
• pH 7,2-7,8;
• test aglutynacji: mniej niż 10% plemników spłaszczonych przeciwciałami.
• ruchliwości plemników – za jego pomocą przyporządkowuje się plemniki pod kątem ich ruchliwości, w skali od 1 do 4. Poziom pierwszy odpowiada ich spowolnieniu, a czwarty – ruchowi z dużą prędkością.

* Badanie płynu nasiennego – objętość nasienia większa niż 1 ml, ale mniejsza niż 2,5 ml może świadczyć o schorzeniach gruczołu krokowego lub częstych stosunkach płciowych. Jeśli objętość jest mniejsza niż 1 ml może świadczyć o przeszkodzie w przewodach nasiennych. Gdy w płynie brak nasienia, może to być wynikiem wytrysku wstecznego (ejakulacja wsteczna), do pęcherza moczowego.
Wzmożona lepkość nasienia także prowadzi do zaburzeń płodności.
Nadmierna ilość ejakulatu występuje np. w zapaleniu pęcherzyków nasiennych.
Brak fruktozy oraz plemników w ejakulacie świadczy o wadach najądrzy.
Niski poziom hormonu – inhibiny B – może wskazywać na uszkodzenie kanalików nasiennych.
Niskie stężenie enzymu alfa-glukozydazy świadczy o niedrożności przewodu najądrzy.
* Poza tym wykonuje się także testy: 
• migracji – bada zdolność plemników do opuszczenia płynu nasiennego i dalszej wędrówki. Dzięki niemu uzyskuje się prawidłowe plemniki wykorzystywane do zapłodnienia wewnątrzmacicznego, czyli technik wspomaganego rozrodu (inseminacji, in vitro). • po stosunku płciowym – sprawdza obecność plemników w śluzie szyjki macicy. Przeprowadza się go w czasie od 2 do 24 godzin po stosunku. Wynik testu jest nieprawidłowy, jeżeli w śluzie nie ma plemników lub nie posiadają one zdolności ruchu. 

Bywa, że konieczna jest biopsja jąder. Za jej pomocą bada się obecność lub brak komórek plemnikotwórczych w jądrach. Wykonuje się ją w znieczuleniu ogólnym.

* Badanie obecności przeciwciał – badanie to wykonuje się, gdy u mężczyzny dochodzi do zlepienia plemników, gdy się nie poruszają w teście po stosunku, a także, gdy wcześniej odtwarzano u niego treść przeciętych nasieniowodów.

4. Dalsza diagnostyka może objąć (lub może być wykonywana niezależnie od badania ogólnego, zależy to od wywiadu i badania przedmiotowego):
badanie mikrobiologiczne. Posiew nasienia może zostać wykonany klasycznymi metodami mikrobiologicznymi lub zostać rozszerzony o metody biologii molekularnej i wykrywanie DNA drobnoustrojów w reakcji PCR.
badanie ogólne i mikrobiologiczne moczu (ze względu na bliskość układu moczowego i płciowego).
Po zidentyfikowaniu zaburzeń w składzie nasienia zawsze dąży się do określenia ich przyczyn. Zazwyczaj rozpoczyna się od podstawowych badań laboratoryjnych. Ocenia się:
• morfologię krwi obwodowej,
• badanie ogólne moczu,
• stężenie glukozy w surowicy,
• lipidogram.
W dalszej diagnostyce bada się hormony:
• płciowe – testosteron, FSH (hormon folikulotropowy), LH (hormon luteinizujący);
• tarczycy – TSH (hormon tyreotropowy), fT4 i fT3.

5. Badania genetyczne
Są osobnym działem diagnostyki niepłodności męskiej są badania genetyczne. Spośród najczęściej wykorzystywanych należy wymienić:
•  mikrodelecje AZF w chromosomie Y,
• mutacja CFTR.
Wykorzystywane są badania w układach:
- NP-1: analiza 290 mutacji genu CFTR, w tym 8 najczęściej identyfikowanych w niepłodności męskiej (F508del, R117H, CFTRdele2,3, G551D, G542X, R553X, IVS8-T + (TG)n, D1152H) (zalecany zwłaszcza w przypadku prawidłowych poziomów hormonów płciowych);
- NP-2: analiza mikrodelecji regionu AZF chromosomu Y (analiza 6 loci) zalecany zwłaszcza w przypadkach wysokich poziomów FSH);
- NP-24: analiza mikrodelecji regionu AZF chromosomu Y z uwzlednieniem delecji 51gr/51gr;
- NP-3: analiza receptora androgenowego (zalecany zwłaszcza w przypadkach wysokich poziomów testosteronu i LH);
- NP-4: analiza mikrodelecji 51gr/51gr (zalecany zwłaszcza w przypadku łagodnych zaburzeń spermatogenezy).

promocja

synevoSynevo Polska Sp. z o.o.
Medyczne Laboratoria Diagnostyczne

SYNEVO POLSKA


Ważne, aby badania analityczne wykonywać w najlepszych, certyfikowanych
laboratoriach, takich jak Synevo Polska. Synevo posiada akredytowane laboratoria zgodne z normą PN-EN ISO/IEC 15189:2008 w Gdańsku, Tczewie, Warszawie i Lublinie. Firma oferuje wszystkie badania analityczne, zarówno proste, jak i specjalistyczne badania z zakresu biologii molekularnej.
Laboratoria Synevo oferują także specjalne pakiety dla kobiet w ciąży jak również bezpłatne doradztwo i konsultacje w zakresie badań.

Laboratoria Synevo znajdują się w:
Warszawie, Wołominie, Gdańsku, Tczewie, Lublinie, Tomaszowie Lubelskim, Łodzi, Głownie, Wrocławiu, Zielonej Górze, Krakowie, Ząbkowicach Śląskich, Poznaniu, Włocławku, Bydgoszczy oraz Toruniu.
więcej informacji na stronie Synewo, kliknij w link.

 

O NAS | KONTAKT | REKLAMY | MAPA STRONY | MAPA XML

Netpress, Iwona Janczarek

ul. Cyklamenowa 5, 05-077 Warszawa
Tel: 604 201 109, E-mail: allpress@pro.onet.pl

NBS - najlepsze strony internetowe