25 sierpnia 2019, imieniny Ludwika, Luizy, Patrycji

Na temat, natemat.com.pl, Piotr Janczarek, Iwona Janczarek
 
Strona główna
Rozrywka i Refleksja
Diety
Podróże
Zdrowie
Dzieci w szkole
Prawo i finanse
Ukraina
Smacznie
Berlin
  Żylaki. Poważna choroba układu krążenia  Odporność, przeziębienia, infekcje wirusowe  Nowoczesna metoda leczenia zaćmy  Nowoczesna diagnostyka i leczenie osteoporozy  Dziecko  Zatoki. Nowa metoda leczenia  Ból  Chemikalia w jedzeniu. Czy trzeba się ich obawiać? Biomonitorowanie człowieka  Bóle kręgosłupa - książka  Ciśnienie krwi  Choroba zwyrodnieniowa stawów  Okulista  Dlaczego warto zadbać o dobre bakterie?  Stomatologia  Diabetolog  Przed operacją. Jak się przygotować.  Uzależnienia  Zdrowo i bezpiecznie w podróży  Hemoroidy. Objawy i ich łagodzenie. Leczenie.  Borelioza - co trzeba wiedzieć o tej chorobie?  Badania - kalendarz badań profilaktycznych  Neurolog  Psychika  Gastrolog  Infekcje intymne  Dermatolog  Karmienie piersią  Laryngolog  Onkolog  Ginekolog i Seksuolog  Ruch, ćwiczenia, sport  Bezpieczne leki  Kardiolog

Mięśniaki. Czy konieczna jest operacja.

fot. Shutterstock 

drukuj artykuł z portalu natemat.com.pl

Czym są mięśniaki? Czy są niebezpieczne i jakie dolegliwości powodują? Czy konieczna jest operacja?

Beata Sterlińska







dr Beata Sterlińska, specjalista ginekolog, położnik
*


Mięśniaki są niezłośliwymi guzami (nowotworami), które powstają z mięśniówki macicy. Ma je co trzecia kobieta powyżej 30. roku życia. Liczba ta wzrasta do 40 proc. u pań ok. 50. roku życia. U dziewcząt  poniżej 20. roku życia i kobiet po menopauzie zdarzają się niezwykle rzadko. Im wcześniej kobieta zaczęła miesiączkować i im później przechodzi menopauzę, tym ryzyko powstawania mięśniaków większe. Dlatego przypuszcza się, że rozwojowi tych guzów mogą sprzyjać zaburzenia hormonalne - wysoki poziom estrogenów, a nisko progesteronu. Częściej zdarzają się u kobiet, które nie rodziły. Ciąże i doustna antykoncepcja zmniejszają ryzyko rozwoju mięśniaków.


Gdzie się znajdują

• Mięśniaki rzadko są zlokalizowane w szyjce macicy (tylko 10 proc.), większość (90 proc.) umiejscawia się w trzonie macicy.
• Najczęściej jest ich kilka, a nawet kilkanaście.
• Mają od kilkunastu gramów do nawet kilkunastu kilogramów, mogą być wielkości od 2–3 cm do rozmiarów piłki nożnej.
Wyróżnia się mięśniaki:
• podsurowicówkowe (ok. 50 proc.) - rozwijają się na zewnątrz macicy, w kierunku błony surowiczej, pokrywającej ją od strony jamy brzusznej,
• śródścienne (ok. 30 proc.) - rosną w ścianie macicy, powiększając ją we wszystkich kierunkach (wszerz, wzdłuż i w poprzek),
• podśluzówkowe (ok. 14 proc.) - powiększają się do środka macicy.
Mięśniaki mogą być uszypułowane, czyli  połączone z trzonem macicy za pomocą pasma tkanki łącznej, tzw. szypuły (wygląda jak balonik na sznurku).

Objawy

Zazwyczaj mięśniaki nie powodują żadnych dolegliwości. Bywają wykrywane przypadkowo podczas badania USG narządu rodnego.
Jeśli są dość duże, mogą  powodować:
• ból, uciskając sąsiednie narządy-najczęściej pęcherz moczowy,
• zaleganię lub nietrzymanie moczu,
• przewlekłe zaparcia,
• nawet niedrożności jelit. 
Mięśniaki podśluzówkowe mogą powodować bolesne, długie i bardzo obfite miesiączki lub krwawienia między menstruacjami. Przedłużające się krwawienia miesięczne spowodowane są utrudnionym obkurczaniem naczyń krwionośnych macicy.
Obfite, przedłużające się miesiączki mogą być przyczyną niedokrwistości, a nawet anemii. Mięśniaki podśłuzówkowe często są przyczyną niepłodności - działają jak "naturalna" wkładka wewnątrzmaciczna.

Leczenie

Mięśniaki, które nie powodują dolegliwości, należy jedynie obserwować podczas okresowych badań kontrolnych. Guzy rosnące bardzo powoli są zwykle zmianami łagodnymi. Niepokój może wzbudzić bardzo szybkie (50-100 proc. w ciągu pół roku powiększenie się zmiany. Mięśniaki złośliwieją jednak zaledwie w 0,2-0,5 proc. przypadków.
Gdy guzy są duże, powodują silny ból, ucisk na pęcherz i jelita, silne krwawienia, nawet poza menstruacja, anemię, wówczas należy je usunąć chirurgicznie.
Guzy, których średnica nie przekracza 5-7 cm (lub waga podsurowicówkowych jest nie większa niż 1 kg), można usunąć laparoskopowo.
Zabieg przeprowadza się po miesiączce, w pierwszej fazie cyklu (przed 14 dniem).
Operacja polegająca na wyłuszczeniu mięśniaków nie gwarantuje jednak że nie pojawią się nowe. Dlatego bywa, że lekarze proponują usunięcie macicy. Dla wielu kobiet taka operacja jest równoznaczna z utrata kobiecości. jest to niezwykle trudne przeżycie. Z tego tez powodu poszukiwane były i są inne metody leczenia mięśniaków.
• Embolizacja. Przez tętnice udowe do  tętnic macicznych podaje się kontrast, a następnie tzw. preparat embolizacyjny PVA, który zamyka naczynia zaopatrujące mięśniak w krew. Efekt jest taki, jakby ktoś założył opaskę uciskową na te naczynia. Dlatego u wielu (ok. 40 proc.) pacjentek pojawia się tzw.zespół poembolizacyjny – bóle brzucha, gorączka, wymioty, osłabienie.
Po zabiegu mięśniaki zmniejszają się średnio o 50-60 proc. po roku.
• Leczenie hormonalne. Tzw. analogi GnRH powodują spadek poziomu estrogenów i jednocześnie zmniejszają przepływ krwi przez tętnice maciczne ( wywołanie sztucznej menopauzy ). Skutkiem jest zmniejszenie się mięśniaka o 30-70 proc. w czasie pół roku. Niestety, po sześciu miesiącach guz zwykle powraca do poprzednich rozmiarów. Podawanie tych leków przed planowanym zabiegiem chirurgicznym zmniejsza wielkość mięśniaków oraz utratę krwi w trakcie operacji, ale według niektórych specjalistów nieznacznie utrudnia zabieg.
* Selektywne modulatory receptora progesteronowego (SPRM). Lek ( octan uliprystalu) działaja bezpośrednio na mięśniaki, hamują ich rozwój i wzrost oraz powodują zmniejszenie ich wielkości, średnio o ok. 30–50 proc w czasie 3 miesięcy kuracji. Po zastosowaniu leku następuje redukcja obfitych skrzepowatych krwawień  już w ciągu pierwszych 7-10 podawainia leku. Lek ten jest stosowany jako przygotowujący do operacji usunięcia mięśniaków (w czasie leczenia u pacjentek znacznie poprawia się także poziom hemoglobiny). U 50% pacjentek po 3 miesięcznej kuracji zabieg operacyjny nie jest konieczny! W przeciwieństwie do innych terapii SPRMs  powodują niewielkie objawy uboczne. Najczęściej jest to brak miesiączki, łagodne lub umiarkowane uderzenia gorąca. Terapia jest jednak kosztowna i nierefundowana.

* autorka artykułu jest lekarzem ginekologiem i położnikiem. Przyjmuje w gabinecie Tulimowski & Sterlińska, Gabinety ginekologiczne
Warszawa, ul. Dworkowa 2 lok. 3, tel. 607 639 454
adres internetowy gabinetu, kliknij w link

 

O NAS | KONTAKT | REKLAMY | MAPA STRONY | MAPA XML

Netpress, Iwona Janczarek

ul. Cyklamenowa 5, 05-077 Warszawa
Tel: 604 201 109, E-mail: allpress@pro.onet.pl

NBS - najlepsze strony internetowe