Menopauza. Objawy wywołane menopauzą. Choroby okresu pomenopauzalnego. Leczenie następstw menopauzy.

Terminem „menopauza” określa się ostatnią miesiączkę w życiu kobiety.  Związana jest z naturalnym procesem starzenia się gonady żeńskiej (jajników).  Na kilka lat przed menopauzą cykle stają się bezowulacyjne co prowadzi do niedoboru progesteronu i w konsekwencji do zaburzeń miesiączkowania.  Stopniowo też spada produkcja estrogenów.  Hormony te odgrywają ważną rolę nie tylko w procesach rozrodczych, ale także wpływają na wiele tkanek i narządów kobiety, m.in. naczynia, skórę, tkankę kostną i mózg.  Menopauza związana jest przede wszystkim z pozbawieniem kobiety płodności.  W jajnikach przestają dojrzewać komórki jajowe co równocześnie prowadzi do spadku produkcji hormonów płciowych (estrogenów).  Kobieta przestaje wtedy miesiączkować i nie może już zajść w ciążę.

Jeśli od ostatniej miesiączki minęło co najmniej 12 miesięcy to możemy stwierdzić, że kobieta jest już po menopauzie (po ostatniej fizjologicznej miesiączce w swoim życiu). W Polsce menopauza średnio przypada na 51 rok życia.  W języku potocznym często określenie menopauza oraz klimakterium (przekwitanie) stosuje się zamiennie. Znaczenie tych słów jest jednak różne, klimakerium to okres kilku lat przed i kilku lat po menopauzie. Objawy przekwitania mogą pojawić się na 3-4 lata przed ostatnią miesiączką i zwykle utrzymują się przez kilka, a nawet kilkanaście lat po niej.

Wczesne następstwa menopauzy

Tylko około 1/3 kobiet nie ma problemów w okresie przekwitania. Większość jednak odczuwa mniejsze lub większe dolegliwości. Najczęściej spotykanym i jednym z najbardziej dokuczliwych objawów klimakterium są uderzenia gorąca i napadowe pocenie się. Przejawia się to nagłym rozszerzeniem naczyń krwionośnych, głównie skóry twarzy i klatki piersiowej. Trwa kilka minut i wywołuje uczucia gorąca, co z kolei powoduje nadmierne pocenie się. Napady gorąca i potliwości są często przyczyną budzenia się w środku nocy co skutkuje zmęczeniem w ciągu dnia.
Pobudzenie, niepokój, drażliwość, płaczliwość – te odczucia są spowodowane niedoborem hormonów płciowych (estrogenów). Niekiedy pojawia się depresja wymagające leczenia lekami przeciwdepresyjnymi.  Suchość skóry jest także wywołana niedoborem estrogenów.

Inne dolegliwości, które mogą pojawić się w okresie pomenopauzalnym to:
- problemy z pamięcią i koncentracją;
- bóle głowy;
- częste oddawania moczu i nietrzymanie moczu.

Objawy menopauzy trwają przeciętnie od 3 do 5 lat, niekiedy utrzymują się zaledwie kilka miesięcy, ale mogą utrzymywać się jeszcze po 10 latach od menopauzy.

W kilka lat po menopauzie w wyniku zmniejszenia poziomu estrogenów, błona śluzowa pochwy staje się cienka i mało elastyczna. Zmniejsza sie także ilość wydzielonego śluzu szyjkowego, co jest jedną z przyczyn uczucia suchościw pochwie. Zmiany te sprzyjają rozwojowi tzw. zanikowego zapalenia pochwy, które powoduje takie dolegliwości jak: świąd, upławy, bolesność przy współżyciu, czasami także krwawienia.

Późne następstwa menopauzy

Osteoporoza.
Niedobór estrogenów powoduje zmniejszenie się gęstości kości, przez co stają się bardziej podatne na złamania. Postępująca osteoporoza prowadzi do zmian zwyrodnieniowych kości i stawów, bólów stawowych i częstych złamań, takze samoistnych.
Choroby układu krążenia.
Są największym zagrozeniem dla kobiet po menopauzie. Jest to również spowodowane niedoborem estrogenów, ktore chronią naczynia krwionośne.

Leczenie

Menopauza jest naturalnym momentem życia kobiety, trudno więc mówić o jej profilaktyce.  Z tych samych powodów samej menopauzy się nie leczy, natomiast można zapobiegać i leczyć jej następstwa.

Hormonalna Terapia Zastępcza (HTZ).
Polega ona na uzupełnianiu niedoboru hormonów jajnikowych, czyli estrogenów i progesteronu. Podaje się je w tabletkach lub żelach i plastrach przezskórnych. HTZ niweluje objawy wypadowe, a jeśli ropoczęta jest tuż po menopauzie to dodatkowo zabezpiecza przed jej następstwami, m.in. osteoporozą i chorobą niedokrwienną serca.  Skuteczność i bezpieczeństwo leczenia zależy od doboru właściwego preparatu, dlatego terapię zawsze stosuje się pod kontrolą lekarza. HTZ ma jednak przeciwwskazania, takie jak: choroba zakrzepowo-zatorowa, ciężka niewydolność wątroby, rak sutka lub błony śluzowej macicy.

Preparaty roślinne.
Dla kobiet które nie mogą lub nie chcą stosować HTZ rozwiązaniem może być stosowanie odpowiednich preparatów roślinnych. Spośród nich skutecznością i dużym bezpieczeństwem działania wyrożniają się preparaty zawierające wyciąg z pluskwicy groniastej (Cimicifuga racemosa).  Preparat ten nie wykazuje właściwości estrogennych (nie jest fito estrogenem) tak więc nie wpływa na błonę śluzową macicy (nie powoduje krwawień) ani na gruczoł sutkowy (może być przyjmowany u kobiet po usunięciu raka sutka).  

Dokuczliwe objawy przekwitania można również zniwelować, zmieniając styl życia. Należy zatem:
- rzucić palenie, ponieważ zwiększa ono ryzyko wczesnej menopauzy, chorób serca i osteoporozy;
- ograniczyć picie alkoholu i kawy - zmniejszy się tym samym uczucie niepokoju, bezsenność, uderzeń gorąca oraz utrata masy kostnej
- stosować dietę bogatą w owoce i warzywa, zboża, wapno, witaminę D, a ubogą w tłuszcze - poprawimy ogólny stan zdrowia, zmniejszymy ryzyko chorób serca i osteoporozy,
- więcej się ruszać - ruch zwiększa odporność kości, redukuje fale gorąca, pozwoli utrzymać odpowiednią wagę ciała,
- walczyć ze stresem - dzięki temu lepiej zmniejszymy takie objawy menopauzy jak: niepokój, czy napięcie emocjonalne.
Niedogodności wynikające z suchości pochwy można ograniczyć stosując  odpowiednie kremy nawilżające.

 konsultacja: dr hab. n. med. Dominik Rachoń
Kierownik Zakładu Endokrynologii Klinicznej i Doświadczalnej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.



Remifemin
Jest naturalnym lekiem łagodzącym dokuczliwe skutki menopauzy. Zawiera standaryzowany ekstrakt z korzenia pluskwicy groniastej (Cimicifuga racemosa). Jest to preparat dla kobiet, które nie mogą, bądź nie chcą stosować HTZ. Skuteczność i bezpieczeństwo wyciągu z Cimicifuga racemosa w łagodzeniu objawów menopauzy potwierdziła Światowa Organizacja Zdrowia (WHO). Tabletki przyjmuje się 2 razy dziennie. Opakowanie 30 tabletek kosztuje - 31 zł, 60 - 54 zł, 100 - 80 zł. Remifemin jest dostępny w aptekach bez recepty.

kliknij: Więcej o Remifeminie

Zapraszamy do udziału w naszych konkursach. Prawie codziennie można coś wygrać. Nie trzeba wysyłać sms–ów, wnosić jakichkolwiek opłat. Szczegóły:

http://www.natemat.com.pl/konkursy-z-nagrodami.html