17 stycznia 2019, imieniny Antoniego, Jana, Sabiniana

Na temat, natemat.com.pl, Piotr Janczarek, Iwona Janczarek
 
Strona główna
Rozrywka i Refleksja
Diety
Podróże
Zdrowie
Dzieci w szkole
Prawo i finanse
Ukraina
Smacznie
Berlin
  Żylaki. Poważna choroba układu krążenia  Odporność, przeziębienia, infekcje wirusowe  Nowoczesna metoda leczenia zaćmy  Nowoczesna diagnostyka i leczenie osteoporozy  Dziecko  Zatoki. Nowa metoda leczenia  Ból  Chemikalia w jedzeniu. Czy trzeba się ich obawiać? Biomonitorowanie człowieka  Bóle kręgosłupa - książka  Ciśnienie krwi  Choroba zwyrodnieniowa stawów  Okulista  Dlaczego warto zadbać o dobre bakterie?  Stomatologia  Diabetolog  Przed operacją. Jak się przygotować.  Uzależnienia  Zdrowo i bezpiecznie w podróży  Hemoroidy. Objawy i ich łagodzenie. Leczenie.  Borelioza - co trzeba wiedzieć o tej chorobie?  Badania - kalendarz badań profilaktycznych  Neurolog  Psychika  Gastrolog  Infekcje intymne  Dermatolog  Karmienie piersią  Laryngolog  Onkolog  Ginekolog i Seksuolog  Ruch, ćwiczenia, sport  Bezpieczne leki  Kardiolog

Schizofrenia. Choroba, którą można leczyć.

fot. Shutterstock 

drukuj artykuł z portalu natemat.com.pl

Schizofrenia. Przyczyny choroby. Fazy schizofrenii. Leczenie. Farmakoterapia. Psychoterapia. Stygmatyzacja chorych.

Schizofrenia jest przewlekłą chorobą psychiczną. Występuje dość często. W Polsce przybliżona liczba chorych wynosi ok. 300 000, dla populacji powyżej 18. roku życia. Rocznie rozpoznaje się ok. 15 000 nowych zachorowań. Istnieje też tak zwana schizofrenia ukryta – część chorych nigdy nie zgłasza się do lekarza, nie jest zdiagnozowana i się nie leczy.
Choroba ma indywidualny przebieg u każdego człowieka. Wyróżnia się jednak grupę zaburzeń w funkcjonowaniu mózgu, o podobnych mechanizmach powstawania, które w potocznym języku łączone są pod wspólną nazwą - schizofrenia.
- Objawy choroby bywają różne, ale jednak w czymś podobne do siebie. Bardzo często występują omamy i urojenia choć nie zawsze tak jest. Chorych na schizofrenię można określić jako osoby, które tracą w dużym stopniu zdolność, bądź chęć komunikowania się z innymi - wyjaśnia prof. Łukasz Święcicki, kierownik Oddziału Chorób Afektywnych II Kliniki Psychiatrii, Instytutu Psychiatrii i Neurologii.

Charakterystyczną cechą schizofrenii, która wyróżnia ją od innych chorób psychicznych, jest występowanie urojeniowych przekonań, brak krytycyzmu wobec nich, a także brak dystansu wobec własnej choroby. Chory  uważa się np. za kogoś innego niż jest, nie przyjmuje do wiadomości choroby. Charakterystyczny jest również brak poczucia integralnej całości w myślach, uczuciach i działaniach. Może brakować spójności między myśleniem i odczuwaniem, a sferą motywacyjną. W schizofrenii mamy do czynienia z jedną osobowością (a nie z kilkoma), która ulega dezintegracji.

Dlaczego chorujemy?
Przyczyny większości zaburzeń psychicznych nie są w pełni poznane. Psychoza jest chorobą o niejednoznacznym i indywidualnym przebiegu. Większość zaburzeń psychicznych nie jest uwarunkowana ani wyłącznie genetycznie, ani wyłącznie środowiskowo. Schizofrenia powstaje w wyniku złożonych interakcji między wieloma czynnikami. Nie jest chorobą dziedziczną, ale obecność choroby psychicznej w rodzinie może zwiększać prawdopodobieństwo zachorowania któregoś z jej członków w przyszłości.
Choroba może pojawić się nagle lub postępować stopniowo z ledwo dostrzegalnymi objawami. Początek zachorowania następuje w wyniku rozmaitych doświadczeń życiowych. Im wcześniej uda się rozpoznać chorobę i rozpocząć leczenie, tym większa szansa na zminimalizowanie nasilenia objawów w przyszłości.

Jakie są fazy schizofrenii?
Możemy wyróżnić trzy fazy choroby:
1) Faza zwiastunowa - poznajemy ją po tym, że chory zaczyna się wycofywać z dotychczasowej aktywności, ogranicza kontakty z innymi - rodziną, przyjaciółmi, jest bierny w pracy, czy życiu rodzinnym, stopniowo staje się apatyczny, zniechęcony i znudzony.
2) Faza ostra - u chorego widoczne jest wyraźne nasilenie objawów. Zaczynają dominować zaburzenia myślenia, uwagi i koncentracji; pojawiają się urojenia i halucynacje.
3) Faza remisji - gdy dochodzi do wyciszenia lub ustąpienia objawów chorobowych.

Leczenie schizofrenii
Schizofrenia jest chorobą, którą można leczyć skutecznie Podstawą terapii jest leczenie farmakologiczna oraz psychoterapia. Prawidłow leczenie znacząco poprawia jakość życia chorego, pozwala mu z powodzeniem funkcjonwać w społeczeństwie. Tym bardziej, że współczesne leki są skuteczne, redukują znacznie ryzyko nawrotów choroby, są dobrze przyswajalne i dostępne, ponieważ są refundowane.
W nowoczesnym leczeniu schizofenii istotnymi elementami są: indywidualnie dobrana farmakoterapia przez lekarza psychiatrę; psychoterapia indywidualna lub grupowa; psychoedukacja pacjenta i rodziny; rehabilitacja i terapia środowiskowa.

Leczenie farmakologiczne
Większość objawów psychotycznych schizofrenii (m.in. omamy, urojenia, lęk, zaburzenia myślenia i nastroju) powodowana jest przez nieprawidłowości w funkcjonowaniu mózgu: na stykach komórek nerwowych dochodzi do zaburzeń biochemicznych takich substancji, jak dopamina czy serotonina. Te nieprawidłowości można "korygować" przy pomocy leków – modyfikują i normalizują one chemiczne przekazywanie sygnałów nerwowych, czyli komunikowanie się komórek nerwowych (neuronów) między sobą. To pozwala na usuwanie objawów chorobowych i zapobieganie nawrotom.
W leczeniu schizofrenii stosuje się różne leki: leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki – atypowe i typowe, czasem określane jako neuroleptyki I i II generacji), leki przeciwdepresyjne (antydepresanty), leki uspokajające i nasenne (czasem określane jako trankwilizery), leki stabilizujące nastrój (normotymiki), leki znoszące objawy niepożądane (leki "korygujące").

Psychoterapia
Celem psychoterapii jest niesienie ulgi w cierpieniu, lepsze rozumienie siebie i otaczającej rzeczywistości, poprawa jakości życia. Praca terapeutyczna z pacjentami z pierwszym epizodem psychozy nastawiona jest na edukację, pomoc w zrozumieniu choroby i jej skutków, podtrzymywanie kontaktu oraz dostarczanie pozytywnych doświadczeń. Rodzaj psychoterapii stosowanej w leczeniu schizofrenii powinien być dobierany indywidualnie, w zależności od trudności, ale także mocnych stron pacjenta.
Terapia zintegrowana, czyli taka, która łączy stosowanie leków z oddziaływaniami psychologicznymi, interwencjami środowiskowymi oraz przywracaniem możliwości zawodowej, daje pacjentowi większą szansę na powrót do zdrowia i dobrego funkcjonowania psychospołecznego. Stosowanie jedynie farmakoterapii w leczeniu schizofrenii nie wystarcza do uzyskania trwałej, pełnej poprawy. Leczenie osób z zaburzeniami psychicznymi powinno uwzględniać nie tylko usuwanie objawów chorobowych, ale również wprowadzanie korzystnych zmian dotyczących życia rodzinnego, zawodowego, społecznego.

Największym problemem jest przekonanie chorego, aby stosował się do zaleceń lekarza i przyjmował leki, nawet wtedy, gdy po pewnym etapie leczenia ma przekonanie, że jest już całkowicie zdrowy. Chorzy często odmawiają przyjmowania leków, uważają, że sobie bez nich poradzą, obawiają się skutków ubocznych, podejrzewają, że lekarze w ten sposób manipulują ich psychiką.

- Nawet najlepszy lek nie działa, gdy nie jest przyjmowany, dlatego kluczową kwestią jest przekonanie chorego do przyjmowania leków. Nie jest to proste zadanie, wymaga wysiłku psychiatry i terapeuty. Podobnie psychoterapia jest również trudnym zadaniem, ponieważ naturalną rzeczą jest, że przykre rzeczy chcemy usunąc ze świadomości, tymczasem terapia ta dotyka rany. Kluczową sprawą jest więc przymierze terapeutyczne, czyli współpraca lekarzy, terapeutów, rodziny - wyjaśnia prof. Bogdan de Barbaro, kierownik Zakładu Terapii Rodzin Katedry Psychiatrii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Stygmatyzacja

Andrzej Warot, prezes Związku Stowarzyszeń Rodzin i Opiekunów Osób Chorych Psychicznie POL-FAMILIA
zwraca uwagę stereotypy dotyczące chorych psychicznie, które utrudniają życie pacjentom i spychają ich na margines życia spłecznego i zawodowego. O chorobach psychicznych mówi się niewiele. Na ogół nie jest to rozmowa rzeczowa, lecz informacje podawane przez media w tonie sensacji. Zwolnienie lekarskie od psychiatry często skutkuje późniejszym zwolnieniem z pracy. Trudnym problemem do rozwiązania jest, gdy osoba chora psychicznie ma też inne choroby, np. nie dostanie skierowania do sanatorium.  Choć psychoterapia decyduje o skuteczności leczenia, NFZ jej nie refunduje.

Czytaj także o chorobie afektywnej dwubiegunowej

Więcej o schizofrenii i chorobie afektywnej dwubiegunowej oraz o programie edukacyjnym Droga Do Siebie









 

 

O NAS | KONTAKT | REKLAMY | MAPA STRONY | MAPA XML

Netpress, Iwona Janczarek

ul. Cyklamenowa 5, 05-077 Warszawa
Tel: 604 201 109, E-mail: allpress@pro.onet.pl

NBS - najlepsze strony internetowe