13 listopada 2019, imieniny Stanisława, Mikołaja, Krystyna

Na temat, natemat.com.pl, Piotr Janczarek, Iwona Janczarek
 
Strona główna
Rozrywka i Refleksja
Diety
Podróże
Zdrowie
Dzieci w szkole
Prawo i finanse
Ukraina
Smacznie
Berlin
  Żylaki. Poważna choroba układu krążenia  Odporność, przeziębienia, infekcje wirusowe  Nowoczesna metoda leczenia zaćmy  Nowoczesna diagnostyka i leczenie osteoporozy  Dziecko  Zatoki. Nowa metoda leczenia  Ból  Chemikalia w jedzeniu. Czy trzeba się ich obawiać? Biomonitorowanie człowieka  Bóle kręgosłupa - książka  Ciśnienie krwi  Choroba zwyrodnieniowa stawów  Okulista  Dlaczego warto zadbać o dobre bakterie?  Stomatologia  Diabetolog  Przed operacją. Jak się przygotować.  Uzależnienia  Zdrowo i bezpiecznie w podróży  Hemoroidy. Objawy i ich łagodzenie. Leczenie.  Borelioza - co trzeba wiedzieć o tej chorobie?  Badania - kalendarz badań profilaktycznych  Neurolog  Psychika  Gastrolog  Infekcje intymne  Dermatolog  Karmienie piersią  Laryngolog  Onkolog  Ginekolog i Seksuolog  Ruch, ćwiczenia, sport  Bezpieczne leki  Kardiolog

Kobiece dolegliwości intymne

fot. Shutterstock 

drukuj artykuł z portalu natemat.com.pl


Infekcje intymne. Bakteryjne zakażenie pochwy. Grzybica pochwy. Rzęsistkowica. Chlamydioza. Jak zmniejszyć ryzyko infekcji?


Być może są kobiety, które nigdy nie uskarżały się na nieprzyjemne dolegliwości okolic intymnych, takie jak świąd, pieczenie, ból podczas stosunków. Z pewnością jest ich tak niewiele jak tych, które nigdy nie były przeziębione. Zapominamy, że za zdrowie układu rozrodczego odpowiada m.in. równowaga między różnymi szczepami bakterii w pochwie którą bardzo łatwo można zachwiać – dlatego infekcje intymne to niestety bolączka większości kobiet. Infekcji intymnych nie wolno lekceważyć. Nieleczone mogą być przycyzna niepłodności.


dr Jacek Tulimowskiautor
dr Jacek Tulimowski, ginekolog



Flora pochwy
Intymne okolice kobiety nie są jałowe. Zasiedlają je różne szczepy bakterii. Najważniejsze i najliczniejsze są pałeczki kwasu mlekowego (Lactobacillus). Są to bakterie probiotyczne, ponieważ w odpowiedniej  ilości, wywierają korzystny wpływ na zdrowie gospodarza. Należy pamiętać że u  kobiet z różnych stron świata pochwę zasiedlają różne gatunki rodzaju Lactobacillus. Bakterie te nadają środowisku pochwy kwaśny odczyn (pH około 4,5). Niskie pH chroni pochwę przed zasiedleniem przez chorobotwórcze drobnoustroje, bo w kwaśnym środowisku większość z nich ginie. Gorzej, gdy pożytecznych bakterii jest za mało (np. giną w trakcie stosowania antybiotyków, infekcji bakteryjnych, są wypłukiwane częstymi irygacjami). Wówczas ich miejsce mogą zająć drobnoustroje chorobotwórcze (Candida albicans, Gardnerella vaginalis, Escherichia coli, Trichomonas vaginalis, paciorkowce, bakterie beztlenowe) powodujące infekcje – najczęściej grzybicę, bakteryjne zapalenie pochwy lub rzęsistkowicę. Pojawiają się wówczas upławy – ich charakter, wygląd i zapach zależy od tego, jaki drobnoustrój wywołał infekcję. Towarzyszą im świąd, zaczerwienienie i obrzęk sromu, ból okolic intymnych. To sygnał, że trzeba jak najszybciej udać się do lekarza. Domowe sposoby – ziołowe płukanki, nasiadówki czy wkładanie ząbka czosnku do pochwy nie pomogą, przeciwnie, mogą zaszkodzić, a w najlepszym wypadku zaburzyć obraz infekcji, jednocześnie opóźnić postawienie właściwej diagnozy i rozpoczęcie odpowiednieniego leczenia.

Bakteryjne zakażenie czy grzybica? A może inna infekcja?
To może rozstrzygnąć tylko lekarz. Powinnaś jednak wiedzieć, jakie są objawy typowych infekcji intymnych i jak zazwyczaj się je leczy.

* Bakteryje zakażenie pochwy
Zazwyczaj wywołują je bakterie beztlenowe. Ich nadmiernemu namnażaniu sprzyja obniżenie odporności, zmiany hormonalne (np. okres okołomenopauzalny) nieprzestrzeganie higieny (np. za rzadko zmieniane tampony stają się pożywką dla bakterii). Choroba objawia się uporczywym swędzeniem okolic intymnych, pieczeniem, bólem (zwłaszcza podczas oddawania moczu), żółtymi upławami o nieprzyjemnym,  „rybim” zapachu.
Bakteryjne zapalenie pochwy leczy się antybiotykami. Podaje się je dopochwowo lub doustnie. Podczas leczenia ściśle stosuj się do zaleceń lekarza. Leki weź do końca, nawet jeśli już po 2–3 dniach objawy ustąpią. Niedoleczona infekcja spowoduje, że bakterie uodpornią się na dany antybiotyk. Wtedy trudniej będzie uporać się z każdą kolejną infekcją.
Zlekceważone lub niewłaściwie leczone bakteryjne zakażenie pochwy może powodować przewlekłe zapalenie pochwy, stan zapalny gruczołów Bartholina, nawracające zapalenia dróg moczowych oraz zapalenie przydatków.
Schorzenie to jest szczególnie groźne dla kobiet w ciąży. Nieleczone prowdzi do poronienia, pęknięcia błon płodowych i przedwczesnego porodu.

* Grzybica pochwy
Jest najbardziej rozpowszechnioną infekcją intymną. Najczęściej wywołują ją drożdżaki Candida albicans, ale chorobę mogą powodować również inne grzyby.
O chorobie mogą świadczyć:
- biała wydzielina o grudkowatej konsystencji i zapachu drożdży;
-  pieczenie;
-  silne swędzenie;
-  uczucie suchości w pochwie;
- obrzęk i zaczerwienienie warg sromowych;
- ból podczas lub po stosunku.
Czasem jednak zakażenie nie powoduje żadnych dolegliwości, wówczas o infekcji dowiadujesz się podczas kontrolnej wizyty u lekarza. Trzeba też pamiętać, ze infekcje grzybicze czasem same ustępują, potem jednak często nawracają. Dlatego ustąpienie objawów nie świadczy o całkowitym wyleczeniu.
Komu grozi
Na grzybicę narażone są kobiety w każdym wieku. Niektóre panie częściej chorują, inne rzadko i nie wiadomo, dlaczego tak się dzieje. Wiadomo natomiast, że nadmiernemu rozwojowi drobnoustrojów i chorobie sprzyjają:
- zaburzenia hormonalne, np. w okresie menopauzy i ciąży;
- osłabienie organizmu;
- przyjmowanie leków – antybiotyków, steroidów, antykoncepcyjnych (osłabiają odporność);
- awitaminozy, zwłaszcza brak witamin z grupy B;
- przewlekły stres (osłabia odporność);
- cukrzyca (wpływa niekorzystnie na pH w pochwie),
- niewłaściwa higiena – zarówno jej brak (zwłaszcza podczas okresu, bo krew zmienia środowisko w pochwie na obojętne, co sprzyja infekcji), jak i nadmiar (częste podmywanie się, irygacje i płukanki osłabiają naturalną barierę ochronną śluzówki. Poza tym niektóre składniki kosmetyków mogą zmieniać pH pochwy i podrażniać błony śluzowe);
- zakażenia bakteryjne – przy infekcjach tego typu często pojawia się grzybica. I odwrotnie – nieleczona grzybica „przyciąga” bakterie.
Ginekolog powinien pobrać wymaz z pochwy, aby zbadać, jaki grzyb jest przyczyną choroby, a następnie przepisać lek, który go zwalczy. Takie postępowanie jest jednak czasochłonne i kosztowne. Dlatego zwykle lekarz przepisuje lek (środki dopochwowe, doustne – gdy choroba jest zaawansowana lub często nawraca, maści), który działa na kilka rodzajów grzybów i skutecznie leczy chorobę. Często kuracja dotyczy także partnera (nie jest to konieczne we wszystkich wypadkach) – to zapobiega ponownemu przenoszeniu się infekcji. W czasie leczenia nie powinno się współżyć.
Kuracja trwa zazwyczaj 7-14 dni. Już po 2-3 poczujesz się lepiej, ale nie przerywaj leczenia, bo to grozi nawrotem choroby. Po 5-7 dniach po skończeniu kuracji dobrze jest wykonać posiew, aby przekonać się, czy lek był skuteczny i czy nie grozi ci infekcja bakteryjna.
Grzybicę trzeba leczyć jak najwcześniej i do końca, ponieważ może grozić powikłaniami - zakażeniem kanału szyjki macicy i jajowodów.

* Rzęsistkowica

Wywołuje ją pierwotniak, rzęsistek pochwowy. Zarazić się można podczas stosunku seksualnego z zakażoną osobą, ale także za pośrednictwem wspólnych przedmiotów: ręczników, bielizny, gąbek oraz na basenie czy w publicznej toalecie.
Zakażenie objawia się przede wszystkim charakterystycznymi upławami. Są one pieniste, o mocnym i nieprzyjemnym zapachu, szarawe albo żółtozielone. Zwykle towarzyszy im silne pieczenie, świąd, podrażnienie błon śluzowych okolicy pochwy i warg sromowych oraz ból w trakcie stosunku.
Rzęsistkowicę leczy się antybiotykami. Podaje się je 5–7 dni.
Zbagatelizowana rzęsistkowica może nawet spowodować bezpłodność. Jeśli zakażenie zdarzy się w ciąży, może być przyczyną przedwczesnego porodu oraz urodzenia dziecka z małą masą ciała.

* Chlamydioza

Choroba spowodowana przez Chlamydia trachomatis przenoszona jest głównie drogą płciową, a także podczas porodu (z matki na dziecko), zaś jej przebieg zazwyczaj jest bezobjawowy. U kobiet może powodować zapalenie szyjki macicy, cysty, zapalenie jajowodów. Infekcja może doprowadzić do zapalenie narządów miednicy mniejszej, co może skutkować ciążą pozamaciczną i niepłodnością. U noworodków, których matki miały chlamydiozę może rozwinąć się zapalenie płuc, ucha, spojówek i gałki ocznej. U mężczyzn zakażenie zagraża powikłaniami: zapalenie cewki moczowej, gruczołu  krokowego, najądrzy oraz może powodować niepłodność. Chorobę leczy się antybiotykami z grupy tetracyklin, erytromycyną lub doksycykliną.

* Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej

W 10–20 proc. za schorzenie odpowiadają drobnoustroje Ureaplasma urealyticum, Mycoplasma hominis, M. genitalium. U kobiet powodują zapalenie jajników, jajowodów, szyjki macicy i trzonu. Skutkiem zakażeń U. urealyticum mogą być powtarzające się poronienia lub niepłodność. U mężczyzn zaś może dojść do zakażenia gruczołu krokowego, zapalenia cewki moczowej, zapalenia jąder i ostrego zapalenia najądrzy. Leczenie polega na podawaniu antybiotyków lub chemioterapeutyków. leczy się oboje partnerów.

* Opryszczka narządów płciowych 

Wywołuje ją Herpes simplex virus (HSV II). U ok. 70% noworodków, które nie były leczone powoduje infekcję ośrodkowego układu nerwowego lub wielonarządową. Może prowadzić do trwałych uszkodzeń mózgu i innych narządów, a nawet do śmierci dziecka.  W większości przypadków zakażenie HSV II nie powoduje objawów. Mogą pojawic się zmiany na granicy błony śluzowej i skóry (zwykle pęcherzyki wypełnione płynem).  Zakażenie w I/II trymestrze powoduje poronienia, wady wrodzone (małoocze, małogłowie, wodogłowie). Leczenie polega na podawaniu preparatów z acyklowirem.

* Zakażenie wiruswm brodawczaka (HPV)

Typy wirusa HPV dzielimy na:
• wysokiego ryzyka (16, 18, 31, 33, 35, 45, 51, 52, 58) – powodują zmiany tzw. dysplastyczne (CIN) na szyjce macicy oraz raka szyjki macicy;
• niskiego ryzyka (6, 11) – odpowiadają za rozwój brodawek płciowych i kłykcin kończystych.
Zakażenie genitalnymi typami HPV 6 i 11 może prowadzić do samoistnych poronień we wczesnej fazie ciąży (stwierdzono obecność DNA wirusów HPV w próbkach pobranych aż z 70% płodów po poronieniu samoistnym).  U kobiet,  które przeszły zakażenie wirusem HPV istnieje ok. 3 razy większe ryzyko utraty ciąży. Nie odkryto leku zwalczającego wirus HPV. leczy sie zmiany, które spowodował.

Jak zmniejszyć ryzyko zachorowania 

Infekcjom intymnym, także grzybicy, można zapobiegać. Mimo że nie zawsze się udaje, ale naprawdę warto się starać.
Oto kilka żelaznych zasad:

• Przestrzegaj higieny – podmywaj się dwa razy dziennie, ciepłą wodą. Możesz używać specjalnych płynów do higieny intymnej o kwaśnym pH, najlepiej bez substancji zapachowych. Nie rób irygacji pochwy, chyba że zleci je lekarz. Nie używaj myjek ani gąbek – są siedliskiem grzybów i bakterii.
• Jeśli masz wybór, bierz prysznic zamiast kąpieli w wannie. Gdy jednak decydujesz się na kwadrans w pianie, zadbaj, by kosmetyk do kąpieli miał odpowiednie pH, mało barwników i substancji zapachowych, które mogą podrażnić błony śluzowe okolic intymnych.
• Do wycierania okolic intymnych używaj najlepiej jednorazowych, papierowych ręczników lub bawełnianego, ale przeznaczonego tylko do tego celu. Dbaj, by zawsze był suchy (grzyby lubią wilgoć!).
• Noś bawełnianą, przewiewną bieliznę. Stringi zakładaj tylko wyjątkowo. Na przesuwającym się między pośladkami sznureczku bakterie i grzyby łatwo mogą przedostać się do pochwy. Na noc najlepiej wcale nie zakładaj bielizny.
• Ubieraj się w obszerne, przewiewne stroje z naturalnych materiałów. Sztuczne tworzywa i obcisłe ubrania powodują przegrzewanie okolic intymnych oraz utrudniają odprowadzanie wilgoci – to idealne warunki do rozwoju grzybów.
• W czasie miesiączki stosuj raczej podpaski niż tampony, często je zmieniaj.
• Dbaj o prawidłową florę bakteryjną pochwy. Ale nie wystarczy pić jogurty, kefiry, jeść kiszoną kapustę i ogórki. Owszem, w nich także znajdują się pożyteczne bakterie kwasu mlekowego, ale nie zadziałają na infekcje układu moczowo-płciowego. Bardzo ważne, by każdy szczep bakterii probiotycznych (czyli takich, które mają korzystny wpływ na zdrowie człowieka, co zostało potwierdzone badaniami naukowymi na populacji danego kraju) miał korzystne prozdrowotne właściwości. Unikatowa kompozycja takich szczepów jak: Lactobacillus fermentum57A, Lactobacillus plantarum 57B oraz Lactobacillus gasseri 57C (zwłaszcza podanej w formie kapsułki doustnej) wyjątkowo korzystnie wpływa na zdrowie układu moczowo-płciowego – zakwasza środowisko pochwy (staje sie ono nieprzyjazne dla niekorzystnych drobnoustrojów, a przyjazne dla „dobrych bakterii”), wypiera szkodliwe bakterie i grzyby. Stosowanie (w formie nie tylko doustnych, ale dopochwowych  kapsułek albo żeli) preparatów zawierających właściwie dobrane probiotyki (sprawdź skład na etykiecie lub ulotce) pomaga zapobiec grzybicy i zakażeniom bakteryjnym pochwy. Pamiętajmy, że probiotyki powinny być stosowane w celu odbudowy fizjologicznej flory układu moczowo-płciowego, jako profilaktyka nawracających infekcji, u kobiet z zaburzeniami mikroflory pochwy, w trakcie antybiotykoterapii, w okresie okołomenopauzalnym oraz jako profilaktyka w okresie ciąży.

 • W razie jakichkolwiek wątpliwości idź do lekarza, sprawdź, czy twoje dolegliwości nie są spowodowane grzybicą, (pamiętaj, że łupież to też grzybica!). Jeśli tak, jak najszybciej ją wylecz, bo może być to  źródło dalszych infekcji.

 



 

O NAS | KONTAKT | REKLAMY | MAPA STRONY | MAPA XML

Netpress, Iwona Janczarek

ul. Cyklamenowa 5, 05-077 Warszawa
Tel: 604 201 109, E-mail: allpress@pro.onet.pl

NBS - najlepsze strony internetowe