22 października 2014, imieniny Halki, Kordiana, Kordelii

Na temat, natemat.com.pl, Piotr Janczarek, Iwona Janczarek
 
Strona główna
Rozrywka i Refleksja
Diety
Podróże
Zdrowie
Dzieci w szkole
Prawo i finanse
Smacznie
Berlin
Konkursy
  Żylaki. Poważna choroba układu krążenia  Odporność, przeziębienia, infekcje wirusowe  radio Bajka  Dziecko  Zatoki. Nowa metoda leczenia  Ból  Ciśnienie krwi  Choroba zwyrodnieniowa stawów  Okulista  Stomatologia  Diabetolog  Przed operacją. Jak się przygotować.  Uzależnienia  Zdrowo i bezpiecznie w podróży  Hemoroidy. Objawy i ich łagodzenie. Leczenie.  Badania - kalendarz badań profilaktycznych  Neurolog  Psychika  Gastrolog  Infekcje intymne  Dermatolog  Karmienie piersią  Mistrzostwa w ratowaniu życia  Laryngolog  Onkolog  Ginekolog i Seksuolog  Ruch, ćwiczenia, sport  Kardiolog
750x200
Powiadom znajomego

Wyślij link znajomemu

zamknij

Moczenie nocne dzieci - konieczne jest leczenie

 

drukuj artykuł z portalu natemat.com.pl

Moczenie nocne dzieci. W czym tkwi problem? Jak diagnozuje się chorobę? Metody leczenia. Jaka jest rola rodziców?

Moczenie nocne u dzieci jest dość często spotykanym problemem, trudnym do zdiagnozowania, ponieważ rodzice dość często je bagatelizują, a bywa, że lekarze nie mają wiedzy na ten temat. Jakiś czas temu uważano, ze moczenie nocne u dzieci jest spowodowane zaburzeniami natury emeocjonalnej, teraz już wiemy, iż przyczyną występowania tego zjawiska są przede wszystkim zaburzenia równowagi pomiędzy objętością wydalanego moczu, a pojemnością pęcherza. Ilość wydalanego moczu zależy od ilości przyjmowanych płynów oraz możliwości zagęszczania moczu. Natomiast pojemność pęcherza może być ograniczona z powodu wad lub czynnościowych zaburzeń pęcherza. W Polsce zjawisko to dotyczy 16% dzieci w 6 roku życia, 11% dzieci w 7 roku życia oraz 2-3% nastolatków, a nawet 1% dorosłych.

Co to jest moczenie nocne u dzieci i co je powoduje?

Nietrzymanie nocne, czy moczenie mimowolne (enuresis) zwane potocznie moczeniem nocnym, to bezwiedne oddawanie moczu w nocy u dziecka, które opanowało już trening czystości lub ukończyło 5 rok życia. 

Można powiedzieć, że w dużym stopniu jest to choroba dziedziczona. Jeśli oboje rodziców moczyło się w dzieciństwie prawdopodobieństwo wystąpienia moczenia nocnego u dziecka wzrasta do 77%. Ryzyko spada do 43% w przypadku jednego rodzica dotkniętego to dolegliwością i aż do 15% jeśli żadne z rodziców nie moczyło się w nocy.

Wyróżnia się dwa podstawowe typy moczenia nocnego:

– moczenie monosymptomatyczne (monosymptomatic enuresis)

– moczenie niemonosymptomatyczne (nonmonosymptomatic enuresis)

Moczenie monosymptomatyczne (MM), zwane też pierwotnym występuje wtedy, gdy nie towarzyszą mu dodatkowe objawy ze strony dolnych dróg moczowych. MM możemy podejrzewać u dziecka, ktore nigdy nie było suche w nocy lub ma wszystkie noce mokre od przynajniej 6 miesięcy. 

Moczenie niemonosymptomatyczne (MNM) określa stan, w którym moczeniu nocnemu towarzyszą objawy dzienne pod postacią parć naglących, popuszczania moczu, częstego oddawania małych porcji moczu itp. Przyczyną jest mała pojemność pęcherza, spowodowana wadą układu moczowego lub współistniejącym uszkodzeniem układu nerwowego, stąd określenie moczenie nocne wtórne. Rozpoznaje się je u dziecka, które miało suche noce w okresie ostatnich 6 miesięcy, a przy tym nie było leczone.

Kiedy do lekarza?

Rodzice powinni zgłosić się do lekarza, jeśli zaobserwują następujące objawy:

– dziecko, które już opanowało trening czystościowy zaczęło moczyć się w nocy i/lub w ciągu dnia

– dziecko powyżej 5 roku życia nadal moczy się w nocy

– powtarzają się epizody nagłego i niepohamowanego przymusu oddania moczu

– dziecko często oddaje małe porcje moczu

– dziecko odczuwa ból lub dyskomfort w trakcie oddawania moczu.

- Ogromną rolę we wczesnym rozpoznaniu i zdiagnozowaniu moczenia nocnego ma lekarz pediatra, do którego najczęściej rodzice zgłaszają problem po raz pierwszy. Od świadomości rodziców oraz wiedzy lekarza pediatry zależą dalsze losy dziecka. Wczesne zdiagnozowanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia pozwala na uchronienie przed poważnymi schorzeniami w obrębie układu moczowego oraz zaburzeniami sfery emocjonalnej i socjalnej dziecka - przestrzega dr Karina Felberg, asystent Kliniki Urologii Dziecięcej, Centrum Zdrowia Dzecka w Warszawie. 

Diagnostyka

W diagnostyce moczenia nocengo u dzieci kluczowa role pełni wywiad, dlatego tak ważna jest rola rodziców w przeprowadzeniu skutecznego rozpoznania. Aby go dobrze przygotować trzeba odpowiedzieć na pytania o: 

– okoliczności wystąpienia moczenia nocnego,

– częstości mokrych nocy i intensywności moczenia,

– występowania moczenia w rodzinie,

– popuszczania moczu w ciągu dnia i obecności parć naglących,

– występowania zakażeń układu moczowego,

– problemy neurologiczne,

– zaparcia,

– ilości i pory przyjmowania płynów i wydalania moczu (konieczne zapisy z co najmniej dwóch dni).

Oprócz wywiadu konieczne może okazać się przeprowadzenie badań. Obejmują one m.in. dokładną inspekcję okolicy krzyżowoogonowej oraz zewnętrznych narządów płciowych, z badaniem czucia na kroczu. Konieczne są kilkakrotne badania moczu z oznaczeniem ciężaru właściwego w moczu dziennym i nocnym. U każdego dziecka należy wykonać badanie USG nerek i pęcherza z oceną zalegania moczu po mikcji oraz oceną stopnia wypełnienia odbytnicy. W przypadku stwierdzenia zakażenia układu moczowego, współistnienia objawów dziennych, objawów neurologicznych czy nieprawidłowości w obrazie USG lub podejrzenia choroby organicznej, która może mieć związek z moczeniem, konieczne jest rozszerzenie diagnostyki o badania radiologiczne i urodynamiczne. 

Leczenie moczenia nocnego u dzieci

Leczenie należy rozpocząć natychmiast po rozpoznaniu. Jeżeli moczeniu nocnemu towarzyszą objawy dzienne, to one powinny być leczone w pierwszej kolejności. Podstawową formą leczenia jest uroterapia, czyli rehabilitacja pęcherza.Terapai ta prowadzi do rozpoznania, a następnie zmiany nieprawidłowych nawyków związanych z przyjmowaniem płynów i oddawaniem moczu. 

Kolejną metodą leczenia moczenia nocnego jest farmakoterapia, jej skuteczność zależy od doboru właściwego leku, a preparat dobiera się z zależności od przyczyn choroby. W farmakoteraii jest stosowany octan desmopresyny. Skuteczność tego leku jest wysoka, ustąpienie moczenia lub wyraźną poprawę zaobserwowano u około 70% leczonych w ten sposób dzieci. 20-30% pacjentów jest wyleczonych. Im dłuższy okres leczenia desmopresyną, tym mniejsze ryzyko nawrotów choroby. 

Inną metodą leczenia moczenia nocnego jest alarm nocny. Ma on zastosowanie u dzieci z moczeniem nocnym i podwyższonym progiem pobudliwości. Budzi on dziecko natychmiast po tym jak pierwsze krople moczu pojawiają się na specjalnej wkładce lub majteczkach połączonych z czujnikami. W ten sposób mózg zaczyna rozpoznawać słaby dotąd sygnał z wypełnionego pęcherza poprzez silny bodziec dźwiękowy. Z czasem szlak sygnału pęcherz-mózg wzmacnia się na tyle, że już bez alarmu mózg rozpoznaje silny sygnał z pęcherza i przerywa sen dziecka. Dziecko budzi się, kiedy ma wypełniony pęcherz i idzie oddać mocz. Terapia trwa minimum 10-12 tygodni i daje pozytywny efekt w 70% przypadków.

Niestety w Polsce, alarm nocny, ani też leczenie desmopresyną nie są refundowane, choć są to dwie podstawowe metody w leczeniu moczenia monosymptomatycznego. 

Wpływ moczenia nocnego na psychikę dziecka

- Dziecko dotknięte tą chorobą izoluje się ze społeczności, w której żyje, boi się spania poza domem w trakcie wycieczek i wyjazdów wakacyjnych, więc zwykle w nich nie uczestniczy. Dzieci moczące się w nocy czują się gorsze i inne niż ich rówieśnicy, mają często zaburzenia psychologiczne, ale są one efektem, a nie przyczyną moczenia nocnego, jak jeszcze do niedawna sądzono - podkreśla dr Karina Felberg.

Kluczem do sukcesu w zwalczeniu omawianego problemu jest zrozumienie, że dziecko nie chce się moczyć, że jest to niezależne od jego woli i świadomości. Największym błędem rodziców jest więc karanie, zawstydzanie dziecka, krzyki, ośmieszanie czy podawanie mu przykładów rówieśników bądź rodzeństwa, ponieważ prowadzi to jedynie do pogłębienia problemu.

- Rodzice muszą zrozumieć, że problem stresu i poczucia niższej wartości jest skutkiem moczenia nocnego, a dziecku potrzebna jest nie tylko pomoc i wsparcie, ale przede wszystkim specjalistyczne leczenie - podkreśla Dorota Zawadzka, pedagog, psycholog rozwojowy. 

Jednym z podstawowych błędów myślenia o moczeniu nocnym jest podejście do tego problemu, jak do dolegliwości przemijającej, którą nie warto się zajmować. Przez wiele lat dziecko z problemem moczenia nocnego kierowane było do psychologa w celu zdiagnozowania i opanowanie problemów emocjonalnych, które upatrywane były jako przyczyna występowanie kłopotów. Najnowsze wyniki badań nad przyczynami tego zjawiska świadczą, że poszukiwanie patologii w rodzinie moczącego się dziecka niemalże mija się z celem. Jedynie w 5% wszystkich przypadków sytuacja rodzinna ma wpływ na moczenie nocne dziecka.

- Obiegowa, błędna teza, że to złe stosunki wewnątrz rodzinne, a co za tym idzie stan emocjonalny dziecka powoduje moczenie nocne, sprawia, że rodzice wstydzą się choroby swojego dziecka i opóźniają rozpoczęcie jakiegokolwiek leczenia. Rodzice próbują poradzić sobie sami i stosują domowe sposoby. Rozpoczynając od znanych sobie metod wychowawczych, wędrują z dzieckiem do psychologa lub psychiatry, na końcu dopiero do lekarza specjalisty – urologa czy nefrologa. Ten czas indywidualnego poszukiwania rozwiązania jest czasem straconym i utrudniającym sukces terapii - dodaje Dorota Zawadzka.

PJ

 

O NAS | KONTAKT | REKLAMY | MAPA STRONY | MAPA XML

Netpress, Iwona Janczarek

ul. Cyklamenowa 5, 05-077 Warszawa
Tel: 604 201 109, E-mail: allpress@pro.onet.pl

NBS - najlepsze strony internetowe