21 września 2019, imieniny Jonasza, Mateusza, Hipolita

Na temat, natemat.com.pl, Piotr Janczarek, Iwona Janczarek
 
Strona główna
Rozrywka i Refleksja
Diety
Podróże
Zdrowie
Dzieci w szkole
Prawo i finanse
Ukraina
Smacznie
Berlin
  Banki  Praca  Ubezpieczenia  Rodzina  Jak przesłać pieniądze?  Prawo w ruchu drogowym  Przyszłość przelewów w rękach FinTech
Kłopoty ze spadkiem

Spadek, dziedziczenie, testament, darowizna, postępowanie spadkowe.

Spadek. Dziedziczenie. W spadku możemy odziedziczyć nie tylko dom, czy antyki, ale również długi spadkodawcy. Czy musimy je przyjąć? Kiedy możemy nie płacić podatku spadkowego?


Po śmierci bliskiej osoby trzeba przeprowadzić postępowanie spadkowe. Tylko na podstawie postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku można rozporządzać majątkiem zmarłego. Jeśli zapisał on komuś dom, samochód, lokaty pieniężne i inny majątek, osoba ta stanie się ich właścicielem tylko na podstawie prawomocnego postanowienia sądu. Postępowanie spadkowe przeprowadza się w sądzie w ostatnim miejscu zamieszkania spadkodawcy.

Wniosek do sądu składa jeden ze spadkobierców zmarłego, ma prawo to zrobić żona, mąż, dzieci lub inna osoba powołana do spadku w testamencie. Stała opłata za złożenie wniosku wynosi 50 zł. Do wniosku dołączamy odpis aktu zgonu spadkodawcy, odpisy aktów stanu cywilnego spadkobierców, testament (jeśli zmarły go napisał).

Może się zdarzyć, że spadkobiercą mogą być np. krewni z którymi nie utrzymujemy kontaktu, nie wiemy gdzie mieszkają, wtedy
trzeba o tym napisać we wniosku lub zgłosić sędziemu podczas rozprawy. Sąd będzie próbował ustalić adresy tych osób w bazie danych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Jeśli będzie to niemożliwe, sąd może zdecydować o opublikowaniu ogłoszenia w prasie w sprawie poszukiwania spadkobierców. Za ogłoszenie płaci wnioskodawca.

Podczas rozprawy nabycie spadku, sąd ustali i postanowi, kto i w jakim ułamku dziedziczy po zmarłym. Jeśli nie zgadzamy się z treścią postanowienie, możemy złożyć apelację. Wtedy w terminie 7 dni od ogłoszenia postanowienia składamy wniosek o jego uzasadnienie, później mamy 14 dni na sporządzenie samej apelacji. Możemy też apelację złożyć od razu po wydaniu postanowienia, bez żądania uzasadnienia, wtedy mamy na to 21 dni.

Jeśli zmarły miał długi, np. niespłacone kredyty, zaległości w regulowaniu czynszu, wtedy majątek spadkowy jest zadłużony. Zanim uruchomimy postępowanie spadkowe, warto to sprawdzić. W takiej sytuacji mamy dwa wyjścia: odrzucić spadek lub przyjąć go z dobrodziejstwem inwentarza. Oświadczenie takie składamy podczas rozprawy sądowej. Jeśli odrzucimy spadek, nie dostaniemy nic z majątku zmarłego, ale też nie będziemy odpowiadać za jego długi. Przyjmując spadek będziemy odpowiadać za długi spadkowe, ale tylko do wysokości odziedziczonego majątku. Jeśli długi przekraczają wartość majątku, odpowiadamy tylko za ich część. Na złożenie oświadczenie o przyjęciu bądź odrzuceniu spadku mamy 6 miesięcy, licząc od daty śmierci spadkodawcy. Jeżeli nie złożymy oświadczenia, będzie to oznaczało, że przyjęliśmy spadek.

Prawo do spadku ma nie tylko najbliższa rodziny, czy też inne osoby wskazane w testamencie, ale wniosek o jego nabycie może złożyć również komornik, działający w imieniu wierzycieli zmarłego, czy też właściciel mieszkania, jeśli spadkodawca miał zaległości w płaceniu czynszu.

Przyjęcie spadku często wiąże się z konieczności zapłaty podatku. Jego wysokość jest uzależniona od stopnia pokrewieństwa ze spadkodawcą oraz wartością spadku, którą dziedziczymy. W pierwszej grupie podatkowej są: małżonkowie, dzieci, wnuki i rodzeństwo, którzy mogą być zwolnieni z podatku oraz zięć, synowa, teściowie, którzy zapłacą podatek w wysokości od 3 do 7 procent (zależy od wartości) spadku. W drugiej grupie podatek wynosi od 7 do 12 procent, a należą do niej dzieci, wnuki, prawnuki rodzeństwa, mąż wnuczki, żona wnuka. Trzecia grupa obejmuje pozostałych krewnych oraz inne osoby, którzy zapłacą podatek w wysokości od 12 do 20 procent.

Testament, czy darowizna? 

Jeśli chcemy przekazać majątek najbliższym, możemy spisać testament lub sporządzić darowiznę. W wypadku testamentu podział majątku następuje po śmierci spadkodawcy. Darowiznę, trzeba sporządzić za życia. UWAGA! Według prawa nie można zastrzec, że własność przejdzie na obdarowanego z chwilą śmierci darczyńcy. - Sporządzając umowę darowizny z jednej strony zabezpieczamy się przed innym niż określilibyśmy w testamencie dokonaniem podziału majątku. Z drugiej strony, rzecz darowana należy już do drugiej osoby i w zasadzie może ją rozporządzać w dowolny sposóbpodkreśla Łukasz Pietruk, prawnik. Jeśli chcemy np. darować mieszkanie wnukowi, od razu stanie się on jego właścicielem.

- Trudno jednoznacznie stwierdzić, kiedy korzystniejsza jest darowizna, a kiedy spisać testament uważa mecenas Pietruk. - Nie ma złotej zasady, zawsze trzeba dokładnie zastanowić się nad konsekwencjami każdej z tych czynności prawnych. Wyobraźmy sobie, że chcemy aby nasze mieszkanie przypadło określonej osobie. W tym celu sporządzamy testament, w którym zapisujemy mieszkanie spadkobiercy. Po naszej śmierci może okazać się, że ktoś z rodziny poczuje się urażony lub pojawi się osoba z którą od lat nie utrzymywaliśmy kontaktu i domagać się będzie zachowku. Tak sytuacja może dla spadkobiercy spowodować komplikacje, zwłaszcza jeżeli mieszkanie to prawie cała masa spadkowa.

Z drugiej strony, darując mieszkanie za życia unikamy potencjalnych problemów wspomnianych wyżej, lecz ryzykujemy, że obdarowany przykładowo sprzeda  mieszkanie – bowiem to on jest teraz właścicielem. Oczywiście są prawne środki zabezpieczenia swoich interesów, przykładowo umowa o dożywocie, ale czym innym jest asekuracja przepisami prawa a czym innym prawo własności.

Co do zasady zależy liczyć się z obowiązkiem zapłacenia podatku od darowizn. Jednakże od powyższej zasady jest kilka wyjątków. Najważniejszym z nich jest regulacja obowiązująca od 1 stycznia 2007 r. która stanowi, że jeżeli darowizna została dokonana przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, to taka darowizna jest zwolniona od podatku. Warunkiem jest jednakże dopełnienie kilku formalności, m.in. poinformowanie o fakcie otrzymania darowizny naczelnika urzędu skarbowego w terminie 1 miesiąca oraz udokumentowanie jej otrzymania.

Zgodnie z kodeksem cywilnym oświadczenie darczyńcy powinno być zawsze złożone w formie aktu notarialnego. Tylko wtedy można domagać się wydania przedmiotu darowizny. Forma aktu notarialnego nie jest jednak wymagana, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Wyjątkiem od powyższej zasady jest sytuacja, jeżeli przeniesienie własności przedmiotu darowizny wymaga formy zastrzeżonej. Czyli aby darować nieruchomość, niezbędna będzie umowa zawarta w formie aktu notarialnego.

 

O NAS | KONTAKT | REKLAMY | MAPA STRONY | MAPA XML

Netpress, Iwona Janczarek

ul. Cyklamenowa 5, 05-077 Warszawa
Tel: 604 201 109, E-mail: allpress@pro.onet.pl

NBS - najlepsze strony internetowe